DEFINITIES:
ARBITRAGE
& BEMIDDELING
________________________________________________________________
I. Arbitrage
Arbitrage is een door de wet ingesteld mechanisme
dat het mogelijk maakt
om gerezen geschillen te laten beslechten door "privérechters".
Arbitrage vindt plaats op grond van een
overeenkomst die is bedoeld
om elk geschil bij te leggen dat uit een bepaalde rechtsbetrekking
(verkoop-,
dienst- of huurcontract, algemene voorwaarden, aangegane unilaterale
verbintenis
...) is gerezen of zou kunnen rijzen.
Voor arbitrage is het noodzakelijk dat er in het
geval van een geschil
een speciale akte wordt opgesteld, of dat er in bestaand contract een
clausule
is opgenomen voor het bijleggen van eventuele conflicten.
In de praktijk ligt de nadruk op de tweede
mogelijkheid: omdat geschillen
rond de interpretatie of uitvoering van de aangegane verplichtingen
nooit
zijn uit te sluiten, geven de partijen er meestal de voorkeur aan om
bij
voorbaat de modaliteiten vast te stellen van de wijze waarop die
geschillen
geregeld dienen te worden.
Bij het afsluiten van een contract heeft geen
enkele partij die te goeder
trouw is er namelijk werkelijk belang bij om te weigeren soepele regels
uit te werken voor het oplossen van potentiële geschillen. Indien
er op dat moment niets wordt vastgelegd zal het later, als er toch
problemen
rijzen, veel minder eenvoudig zijn om de partijen te doen instemmen met
arbitrage, aangezien de gemoederen dan al danig zijn verhit.
II. Bemiddeling
Bemiddeling
is een mechanisme dat tot doel heeft personen die in een geschil
tegenover
elkaar staan (opnieuw) met elkaar te verzoenen
door middel van overleg,
onderhandeling en het toewerken naar overeenstemming.
Bemiddeling
veronderstelt dat de twistende partijen hun volledige medewerking
verlenen en
bereid zijn om, met de hulp van
een neutrale bemiddelaar en in het kader van
een zeer open discussie, op een constructieve wijze naar oplossingen te
zoeken,
zodat een dwingender procedure kan worden vermeden.
In welk soort geschillen
is bemiddeling mogelijk ?
.
Geschille die door middel van een dading kunne worden geregeld, d.i.
een overeenkomst waarbij de partijen zich vornemen een
geschil te beëindigen door wederzijds toegevingen te
doen (dading is niet mogelijk in geschillen betreffenden belastingen en
faillissementen)
. Geschillende betreffende de verplichtingen als
gevolg van huwelijk of afstamming, betreffende de wederzijdse rechten
en
plichten van
de echtgenoten, de gevolgen van de echtscheiding, het
ouderlijk
gezag, het wettelijk samenwonen en het feitelijk samenwonen
. Geschillen betreffende echtscheidingen, scheiding
van goederen, scheiding van tafel en bed.
Het bemiddelingsproces kan in gang worden gezet door
natuurlijke personen en private rechtspersonen (verenigingen,
vennootschappen).
Publieke rechtspersonen kunnen partij zijn bij een
bemiddelingsproces in de gevallen bedoeld in de wet of in een
koninklijk
besluit beraadslaagd in de ministerraad.
Over
de bemiddelingsprocedure
|